Het heeft even geduurd, maar daar zijn we weerrr:
Met de doorlopende avonturen van Froit-in-Mongolie, deel 41 alweer..
De delen 20-40 staan inmiddels op <www.froit.nl/pages/NedBlog.html> ,om nog eens na te lezen hoe het zo ver heeft kunnen komen..
Zoals beloofd, weliswaar onder voorbehoud, maar toch, deze keer onder andere, en onder meer een beetje over:
Verkiezingen, Trouwen en Babies!!!
En, als toegift , maar aan het begin, en geheel Gratissss:
OPSTAND DER MONGOLEN:
Niets loopt in Mongolie zoals je zou verwachten:
Zoals ook in NL op het nieuws te horen was: de boel is een beetje kwaad geworden hiero.
Er waren nationale verkiezingen, voor de regering, die hier trouwens maar uit 1 kamer bestaat.
En die zijn geheel volgens verwachting gewonnen door de voormalige communisten, nu de MPRP, (Mongolia Peoples Republikan Party) die ook de president en de eerste minister hebben geleverd.
Mooi monopoly op de macht dus.
Krijg je als je geen getrapte verkiezingen en gescheiden kamers hebt...
Tijdens de verkiezingscampagne was die partij dus ook het meest op tv, en alle poster-ploegen van het land waren ook uitgerukt.
En twee jaar geleden hebben ze het kies-systeem aangepast, zodat kleinere partijen minder kans maken, met kiesdrempels en afgezanten per distrikt en zo.
En dan even later de distrikten wat groter maken, en in zijn geheel door 1 partij laten 'winnen'.
Zoiets.
Maar er is ook nog zoiets als een kies-comitee, die er op toeziet dat het allemaal eerlijk verloopt, en die heeft heel aardig zijn werk gedaan, zeker in dit land, maar tegen die overmacht aan MPRP-publiciteit is natuurlijk geen wet opgewassen.
De enige tegenstander is de Democratische Coalitie, maar dat is een coalitie, he, dat blijft breken en plakken en breien, steeds maar weer.
En dus deed op de avond van de verkiezingsdag, zondag, de zittende prime-minister, Sains Bayar, een uitspraak, dat 'we gewonnen hebben', terwijl het tellen nog maar pas op de helft was!!!!
Dat kan en mag je niet zeggen, als minister-president.
Dan moet je wachten op het verkiezings-comitee, die moeten dat zeggen.
De volgende morgen begonnen de protesten, eerst voor de deur van het kies-comitee: dat de MPRP zich niet aan de regels zou hebben gehouden, en dat ze dus eruit geflikkerd zouden moeten worden, uit de race, wat ook wel een beetje waar is:
Kijk, dat argument loopt ongeveer zo:
Tijdens de twee weken durende verkiezings-campagne mochten de ingeleverde partij-programma's niet veranderd worden, logisch.
Maar de Democraten, nu, en toen ook, in de oppositie, hadden heel slim in hun programma gezet (en op de laatste dag ingeleverd..), dat ALS Mongolie de mijn-industrie ontwikkeld, dat er dan tot wel 1000 dollar per jaar per Mongool te verdelen valt.
Mooi lokkertje.
En helemaal netjes voorgerekend, alles in een fonds, en dan met de rente zoveel infrastructuur, zoveel ziekenhuizen, en scholen, en trein-spoor en alles, EN nog een zakcentje van 1000 dollar, of, zoals ze hier denken ÉÉN MILJOEN TUGRIK!
Helemaal LEGAAL.
Maar tijdens de campagne, onder druk van de pers, moest de lijssttrekkert/prime-minister van de MPRP wel reageren daarop, en met een voorzichtig antwoord kwam hij op ANDERHALF MILJOEN, als zijn partij zou winnen.
DE DEMOCRATEN STELEN EEN HALF MILJOEN VAN IEDERE INWONER!!!
Tja, zo gaat dat hier.
Geeft niks, alles legaal, moet kunnen, in de pollitiek is alles toegestaan, het gaat om de retoriek.
Behalve dat ze dat dan eerst in het programma hadden moeten zetten, maar da's de slordigheid die we van machthebbers kennen.
Vraag ik aan Miss B: als jij morgen 1500 dollar cash in handen krijgt, ga je dan nog werken?
Nee, natuurlijk niet, boodschappen doen, TV flatscreen!
Ok, en als nou IEDEREEN 1500 dollar in handen krijgt, cash, wat denk je dat er dan in Mongolie gebeurd?
Rijden de bussen dan nog, wordt er nog brood gebakken?
Maar dat soort slimme vragen krijg je op TV nou net weer niet te horen.
En dus...stemt het hele platteland op de MPRP, en in de stad de helft op de DC, maar dat werkt vanwege die distrikten nogal negatief uit voor de DC.
Het kies-comitee heeft het wel gesignaleerd, en gezegd dat de MPRP zich niet aan de regels houdt, en dus gediskwalificeerd zou moet worden, maar ja, alles is in volle gang, geen stoppen aan.
Er zijn meerdere instanties, ook veel internationale, de verkiezingen 'monitorren', die komen ook met interessant nieuws:
De oproepkaarten worden eens tegen het licht gehouden, de kieslijsten, met de gegevens van de burger-registratie.
En dan komen er grove fouten in de lijsten aan het licht, tientallen, honderdden lijken die nog blijken te kunnen stemmen, 22 mensen in 1 appartement ingeschreven, waar nou juist niemand van de mensen aanwezig blijkt te zijn, mensen die in vier verschillende distrikten tegelijk staan ingeschreven, en zo voort.
Er rijden tijdens de verkiezingen busjes heen en weer met kiezers, van het ene distrikt naar het andere, FRAUDE!!!, kortom, verhalen genoeg.
Ik ben zelf met Bolora mee geweest, en heb het zo eens even bekeken in het stemburo hier in de wijk, zag er goed uit, alleen die onuitwisbare inkt-stip, die zetten ze te laat, maar goed, door de ene deur naar binnen, en door de andere naar buiten.
Namenljsten, nummers, privacy-hokjes, geen partij-propaganda binnen of buiten.
Lange rijen, bijna 75 % opkomst horen we achteraf.
Maar er zijn natuurlijk altijd verliezers, en die worden de dag erna wakker met een kater.
Men in eerste instantie kwaad op het verkiezings-comitee-kantoor, maar al gauw blijken dat brave lieden te zijn, van beide partij-gezindten, die alleen maar stemmen proberen te tellen.
En dat alleen de rechterlijke macht er iets aan zou kunnen doen, dus dan op naar het kantoor van de MPRP, een imposante oude communistische kast.
Met glazen portiek, toen nog.
'De menigte' is inmiddels aangegroeid tot enkele honderden, en waar er eerst geen 'echte' politiek bij was, duiken er nu ook luitjes met spandoeken op, het wordt een echte DEMONSTRATIE!
Er worden leuzen bedacht en geschreeuwd, er is een busje met een geluids-installatie, er zijn megafoons, het wordt ouderwets gezellig!
Iedereen schreewt door elkaar, en de Politie kijkt toe, want er is geen demonstratie aangevraagd, dus kunnen ze hem ook niet uit elkaar meppen, toch?
De Politie is ook moe, gisteren hebben ze al allemaal dubbele diensten moeten draaien op de verkiezingsdag-zelf.
Dan vliegt in het lawaai een steen door die imposante glazen entree.
En dan een paar rooie verfbommetjes. Iemand heeft zich voorbereid...
Die verfbommetjes doen het goed, de rooie symboliek druipt meteen van de gevel.
Alle onafhankelijke TV-zenders zijn erbij, en zenden live uit.
En dan is het hek van de dam.
Binnen een paar minuten staat alle Politie binnen, de straat en de daar aanwezige stenen zijn van het gepeupel, en er is geen houden meer aan.
Het bouwterrein van het Shangri-La-hotel ernaast levert interessant oproer-gereedschap, zoals stenen, golfplaat, en steigerpijp.
(Golfplaat als Riot-shield)
Met een lange staak worden de gouden letters MPRP van de gevel gemept.
Tien minuten later ligt al het (dubbel-) glas uit het gebouw, en worden er her en der door de ramen brandjes gesticht.
Mikken met stenen kunnen ze wel, vijf verdiepingen hoog, geen raam ontsnapt!
Enkele waaghalzen klimmen door de ramen naar binnen, en vinden een enorme voorraad drank, die voor het overwinnings-feestje was ingeslagen...
Dat gaat naar buiten, tientallen dozen Whiskey, Champagne, Wodka, dat wil wel branden, en je kan het nog drinken ook!!!
De Politie probeert uit te breken, met wapenstok en brandslang, tegen steigerpijp en golfplaat, het leger is onderweg maar dat kan nog wel even duren, de brandweer wordt tegengehouden, en zo wordt het nog een lange nacht.
Er schijnt geschoten te worden, maar wie en wat is onduidelijk.
Later blijken er in het trauma-ziekenhuis alleen RUBBER-Kogels verwijderd te worden, politie en leger dus, maar wel UIT DE RUGGEN van de gewonden, dus neergeschoten-op-de-vlucht.
Ik/wij zitten thuis op Gandan, kijken TV, en zien uit het raam de rookwolken opstijgen.
De prime-minister is op straat, en kijk ernaar, terwijl de actie verschuift van het Partijkantoor (dat grotendeels in de fik staat) naar andere plekken.
De buitgemaakte drank begint te werken.
Auto's, een Art-galerie, een klein museum van volkskunst, hoppaa, alles in de fik!
De Minister-president loopt verdwaasd (tv is erbij) van brandweercommandant naar Politie-chef.
Hij pinkt een traan als hij bij de brandende art-gallerie staat...
Om middernacht wordt de noodtoestand actief, alle TV-kanalen gaan op zwart, Radio op stil, behalve dan de MNB, en vanaf nu regeert de president bij dekreet.
Zelfs de BBC world-service is er uit, het is wat.
Wij duiken erin, 't is mooi geweest.
's Morgens wordt ik wakker om vijf uur, het is rustig op straat, maar er klinken nog wel enkele schoten, uit de stad,,
Om acht uur worden we door een vriend-Politie van MissB gebeld, of we alsjeblieft wat te eten kunnen brengen naar het theater (naast Partijbureau MPRP), want ze hebben de hele nacht niks gegeten.
Er zijn vijf doden gevallen, en twee collegaas zijn er slecht aan toe.
What-the-fuck?
We wandelen door een zon-overgoten en ogenschijnlijk rustig Ulan Bataar naar het plein.
Voordat we aankomen hoeft het al niet meer, ze bellen, ze zijn onderweg naar trauma-ziekenhuis, die twee collega's zijn niet meer, en er liggen er nog 100 bij te komen van allerlei verwondingen.
Er zijn vannacht 500 m/v gearresteerd...
Bij het Flower-Centre wordt alle verkeer op Peace-boulevard de bocht om geleid.
Op de kruising voor het postkantoor staat een pantserwagen, waar normaal die agent zijn werk doet.
Het is bevreemdend stil op het plein, aha, geen auto's, dat is het.
Een mooi zooitje, als we aankomen bij het uitgebrande pand van de MPRP, en de gallerie ernaast.
Resten van auto's, geblakerde raam-openingen, glas overal, en die rooie verf-kletsers.
Een bekend plaatje, voor mij, maar voor Mongolie ongekend indrukwekkend.
Jaja, dat krijg je ervan, schiet het door me heen.
Beetje te lang je volks-verlakkerd, en dan verbaasd zijn?
Buiten staan alweer mensen, maar nu wordt er alleen maar druk gediscussieerd.
Wat is hier fout gegaan?
Waarom loopt dit zo enorm uit de hand?
Ok, er waren stenen, en kwade mensen.
Maar waarom was de Politie zo laat, en waarom werd er getreuzeld met het leger?
En waarom vallen er dan buiten bij het ziekenhuis drie doden?
Verhalen, verhalen, verhalen.
Dan worden we door het cordon Politie/grenswachten/militairen naar achter gedrongen, doorlopen, niks aan de hand, ga naar huis, ga naar je werk, niets te zien hier...
Minimaal vier dagen duurt de noodtoestand, kan langer worden als het parlement dat wil, maar waar en wie is het parlement?
Het zomer-reces was aan de gang, dus 'het parlement' is 'hudoo', op het platteland.
Vier dagen geen alcohol, uitgaansverbod van 22.00 tot 08.00, d'r komt ook geen auto de stad in tussen die uren, ook geen bus of taxi, je zal maar een vroege vlucht moeten halen...?
Geen radio of tv, alleen staat-omroep, alle grotere markten gesloten, geen aanplakkerij of omroepinstallaties, bij overtreding wordt DIREKT geschoten...
De regering/het parlament heeft moeite om bijen te komen, sommige parlementariërs op het platteland willen niet komen, om de benodigde 2/3 aanwezigheid te saboteren...
De president heeft toegezegd dat de geleden schade door de regering zal worden vergoed.
11 biljoen gaat het over.
Dat wordt straks in twee dagen verdiend, als die kolenmijn opengaat/is...
Dus, de MPRP geeft zichzelf een nieuw kantoor!
Mooi stukkie onroerend goed daar, toplokatie, vrij van rechten!
Jaja, er gebeurt weer eens wat in Mongolalia!
Tot zover dan de verkiezingen, nu nog even wat over TROUWEN EN BABIES:
Niets loopt in Mongolie zoals je zou verwachten:
Ik ben getrouwd.
Met Bolora Baldjindorj, U weet wel.
Ik heb een stief-dochter van 17/18, Ochko, of Oyundairi Ganbolor.
'Miss B' is bij deze begraven, voorbij.
Vanaf nu is ze 'mijn vrouw', of Bolora, of mijn 'lekkerding', 'mini haera', of wat dan ook, maar MissB is passé, voorbij.
Wen er maar aan, ik ben al begonnen.
Ik heb een ring aan mijn vinger, een zilveren Mongolse Mannen-trouw-ring, da's weer eens wat anders dan goud-glad.
Zilver, omdat we allebei al voorbij de leeftijd des onderscheids zijn, en Mongools, want, ach, ja...
Bolora had van de waarzeggers hier op de hoek te horen gekregen dat ze in de tweede helft van Juni zou trouwen, en de monnikken boven op de heuvel hadden de 20-ste aangewezen als GOEIE DAG.
Nou, en dat hebben we toen gedaan.
Ik op mijn knie-en, zij op een stoel, maar verder liep alles een beetje raar:
ten eerste kunnen we voorlopig voor de wet niks, ik moet IN PERSOON in NL naar het trouw-reigter, om te bewijzen dat ik niet getrouwd ben.
En, ik moet een justitie-ding hebben, dat ik geen strafblad heb.
Aids, en andere nare dingen heb ik niet, (is getjekt hiero), dus dat komt in orde.
Met die papieren kunnen we dan hier voor de wet trouwen.
En dan doen we ook het trouw-paleis, en en restaurant afhuren, en zo.
En dan kan mijn vrouw een visum voor NL krijgen.
En toen gingen we toch maar vast ringen halen, bij de staats-zilver-winkel, want dat is de enige die betrouwbaar zilver heeft, maar ze waren uitverkocht, PAKHQUOI!!!
Godverdriedubbeltjes, ook dat nog.
Nou ja, getrouwd dus, maar
1 niet voor de wet
2 geen feest
3 geen getuigen behalve Ochko
4 geen ringen
Mooie boel.
Inmiddels is de zilver-productie weer op gang, en hebben we ringen en zo, maar de rest gaat dus nog even duren.
Ik hoor jullie lezers denken: en babies?
Nou, laat ik zeggen, vanwege kleine maar uiterst belangrijke medische complicaties zal het nog wel even duren voordat dit huwelijk iets blèrends zal opleveren.
Helaas, in Mongolie loopt niets zoals je denkt/dacht.
en dan nog een toegift, gewoon,
MIJN RUG IN DE OOSTERSE HEELKUNDE!!! (ogottegottegot, daar gaan we weer)
Ik was weer gezellig aan het werken, komt Addie uit NL, en binnen een uur had ik mijn aandeel in Cafe Amsterdam verkocht.
(Meteen na aankomst in Mei had ik knallende ruzie geschopt, terecht of niet, maakt niet uit, ik kan me er beter maar niet mee bemoeien.)
Wel een hoop stress, dus meteen schiettut weer in me rug...
Twee dagen pijnstillers, koopt Bolora de koopjes-krant, een uur later kunnen we bij een lokale rug-specialist-doktor terecht.
Echte Mongoolse doktor, gebruikt alles wat er in de wereld uitgevonden is.
Ik nog van: Chiropractor, spierverslappers, tussenwevelschijven, voorzichtig, maar nee hoor, daar gaan we.
Op tafel!
Moet U niet eerst naar mijn rug kijken?
Nee hoor, kleren uit, op de tafel liggen.
Op je buik.
Eerst massage met een electrische (Black&Decker, echt) massagetriller, dan met de hand en olie, en ruig!
Doet verrekte zeer, al dat getrek, getril en geduw, aan die scheef-zittenden ruggewervels.
Ik weet het ook niet, ik doe maar gewoon mee, blijf gedwee op die tafel liggen, en dan gaan ze met van die Moxa-potjes en die pomp aan de slag.
Vijftien van die krengen op me zere rug.
Of ik opgehangen wordt, aan loei-hete zuignappen.
En dan met die Black-en-Decker op mijn voetzolen.
Maar dat is niet alles.
Tien dagen, nog negen te gaan.
Iedere dag, anderhalf uur: eerst massage met een electrische drilmachine, en een vreselijk prikkerig spijker-matje wat ze even op je gaar-gemasseerde rug kletsen vóórdat die potjes er op gaan, zodat het allemaal lekker openstaat...
En dan maar zuigen!
En om het af te maken tien gemeen kleine mini-moxa-potjes met een heel scherp, heel sterk magneetje er binnen in, dat lekker in die opgezwollen huid prikt.
En dan ook iedere dag infuus, halve liter zout water, en drie vitamine-prikken, diep in het spierweefsel...
En geen moment naar de uitlijning van mijn ruggewervels gekeken, geen seconde!
De oosterse geneeskunde gaat natuurlijk uit van levens-energieën die in de war zijn, van balansen die moeten worden hersteld, etc.
Pols-diagnose heet dat, en je moet er van houden.
Zoiets doen ze dus met me hier, een beetje roeren in min astrale energie of zo, en het werkt dus wel.
Ik geloof meestal niet zo in die dingen, maar gek genoeg doet het allemaal wel wat, en gaat het langzaam beter....
Ze bekijken die astrale energieën hier heel erg praktisch: ga je in Nl op de tafel dan krijg je 100% aandacht en toewijding, hier lig je met z'n drieen op een rijtje, nog geen meter van elkaar af, en kletst men met masseuses en met elkaar.
Het gaat over politiek, koopjes, en dingen van de dag, net als in een kapsalon zeg maar.
Tenminste, dat ik wat ik er van mee krijg.
Maar ondertussen wordt je wel mishandeld.
Beetje knijpen, beetje roffelen, beetje met die potjes en die pomp in de weer, en net als je even rustig ligt komt ze weer met een spuit aanzetten.
Als er na het loslaten van de potjes een paar blaren met lymfe-vocht ontstaan, zijn ze allemaal in verrukking: geel water, dat moet er uit, dat is goed!!!
Injectie-naald er in, en aftappen, doorspoelen, industrieel denken!
De eerste dagen had ik het er erg moeilijk mee, me te onderwerpen aan een behandeling waar ik niks van snap: wat spuiten ze in me, waarom, waarom zoveel?
En kan dat niet oraal?
Maar nu, ach, ik laat het maar over me komen.
Vandaag de laatste dag, en het gaat heel redelijk, mijn rugklachten zijn min-of-meer over, en Bolora is ook onder behandeling, maar dan weer anders:
Op haar twee schouders, waar een lekker vet-kussentje zit, daar zit 'slecht bloed', dat verzameld zich daar, vooral als je twee dagen dat drankje drinkt, dan wordt het nog slechter en meer, en dat zuigen we er dan uit...
Dat gaat ook met Moxa-potjes, maar dan eerst even vijf sneetjes diep in de huid, en dan die pomp er op.
Potje loopt meteen vol donkerrood bloed, dus leeg kieperen, en weer.
Liters lopen er uit, drie dagen achter elkaar..
Misschien later meer.
Grt
Froit-uit-Ulan Bataar.
|